เหมียวววว หุ หุ ในที่สุดฟู ฟู ก็ได้มาเหยียบแดนดินถิ่นกรุงเทพฯ ซะที (ทำหยั่งกับไปเมืองนอกมาแน่ะ เนอะ หุ หุ) แหม ก็กรุงเทพฯน่ะ มีอะไรดี ๆ เยอะแยะนี่เนอะ อย่างเพื่อน ๆ เหมียว ๆ ในหมู่บ้าน , ฝูงมัจฉาในบ่อของคุณนายชุลีพร ซอย 20 ที่ พร้อมจะเล่นตกปลา(รึเปล่า)กับฟู ฟู เสมอ และก็บรรดาหนู ๆ ที่จะอพยพมาอยู่ที่บ้านต่อหลังจากที่รู้ว่า ฟู ฟู หายหน้าไป

ว่าแต่หนูพวกนี้อ่ะนะ ไม่ฉลาดเอาซะเลย มันไม่รู้เลยว่าฟู ฟู น่ะจะกลับมาทุกวันศุกร์ เอ... หรือว่ามัน จะนับวันเวลาไม่เป็นเน้อ สงสัยจะเป็นเหตุผลนี้นั่นแหละ ฟู ฟู ถึงได้ต้องกลับมาตีเอาบ้านคืนจากเจ้าพวกนี้ประจำ เอ๊.........หรือว่ามันจะคิดว่าจะสามารถยึดบ้านได้โดยไม่ถูกฟู ฟู ตีค่ายแตกนา หุ หุ ต่อให้ได้ปืนใหญ่มาจากกรุงศรีอโยธยา ก็สู้ฟู ฟู ไม่ได้ร๊อก ขนาดมันคนละไซส์กัน

แต่ว่านะวันนี้ฟู ฟู เหนื่อยจังเลย ทั้ง ๆ ที่นอนมาตลอดทางเลยนะ ฟู ฟู ก็เลยไม่ได้ออกไปไหนเมื่อกลับมาถึงบ้าน เลยนอนดูทีวีกับเจ้านาย ก็ไปเจ๊อะกับโฆษณาน่ารัก ๆ อันนึง (สำหรับคน) แต่เวอร์ซะม่ายมี (สำหรับแมว) จะโฆษณาอารายซะอีกล่ะ ก็วิสกัส พ็อกเก็ตอ่ะจิ หุ หุ แมวตัวไหนจะเชื่อมั่งว่ามีหนูมาเต้นยั่วตา (และน้ำลาย) ต่อหน้าต่อตาขนาดนั้นจะนิ่งได้ หุ หุ ไม่จริ๊ง ไม่จริง ก็หนูอ่ะนะ มีอะไรที่ดีกว่ารสชาติเยอะเลยอ่ะ ก็เวลาไล่จับหนูอ่ะนะ มันส์ออกจะตาย ต้องใช้ทั้งไหวพริบ และปัญญา เป็นการลับสมองแมวได้ดีเลยอ่ะ จะได้ไม่เป็นอัลไซเมอร์รู้ป่ะ (น้า ๆ ลุง ๆ ที่มีลูก สอนลูก ๆ จับหนูดิ หุ หุ จะได้เป็นเด็กฉลาด)

ปล. วันนี้ฟู ฟู ไม่มีเรื่องซาหนุก ๆ อ่ะนะ ก็เอารูปมาฝากดีก่า คราวนี้เป็นรูปของของน้องหมาที่อยู่เมืองนอกอ่ะนะน้อง ๆ เค้ากำลังช่วยกันหัดให้ลูกม้านุดเดินอยู่น่ะ ม้านุดเนี่ยสู้พวกเราก็ไม่ได้ เกิดมาเราก็เดินเป็นแล้วอ่ะ เก่งกว่าตั้งแยะ

ปล. ๒ ฟู ฟู ชอบเจ้าตัวนี้จังเลย ท่าทางจะอาหย่อย ๆ ยังงัยม่ายรู้ แผล็บ(เลียปาก) หุ หุ

ฟู ฟู เจ้าแมวอ้วน